We zijn bang voor verdriet. Voor de pijn zijn we bang. We verbergen vaak onze ware gevoelens, inclusief de angst om door anderen afgewezen te worden. We proberen onszelf te beschermen tegen emotionele pijn omdat we bang zijn dat dit een teken van zwakte is. We stoppen ze gewoon. We zetten een pokerface of masker op om naar een feestje te gaan of glimlachen zodra we bij het schoolplein staan. We weigeren ze te voelen, die ellendige gevoelens. Door het verstoppen van deze gevoelens, ze niet te laten zien, praten we onszelf een goed gevoel aan. Maar in plaats van dat we denken onszelf te redden uit de duisternis, beroven we onszelf van het licht. Dat gevoelig zijn zwak is, is niet waar. In tegendeel, het is juist enorm sterk als je je emoties durft te uiten, onafhankelijk van de plaats en tijd. Gevoelens kunnen we beter beamen en ernaar luisteren. Elk geVOEL moet je voelen.